آقاهه داشته تو بينهايت راه مي رفته!
يهو يه صدايي مياد: بنــــــــگ!
بر مي گرده نگاه مي كنه! مي بينه دو تا خط موازي با هم برخورد كردن!


دري دي دي ديم، ديري دي-دي دي-دي دي دي ديم.
امشب چه شبي ست؟! شب وصال است امشب!.....

اين سمت راستي رو مي بينيد؟! خانومه!!
حتي از صفر (نزديكاي مبدا مختصات!) شروع كرده به گول زدن آقاهه(سمت چپي) و بالاخره در بينهايت موفق شده و آقاهه گول خورده!
ولي با اين همه آقاي قويي بوده ها كه اينهمه تونسته مقاومت كنه نه؟!

«كارت دعوت»

با تائيدات خداوند متعال

خانم خطه و آقاي خط
نور چشمان عزيزمان آغاز زندگي نوين خود را جشن مي گيرند.
حضور شما گرمي بخش محفل ما خواهد بود.

                                    دكتر خط و بانو – مهندس خط و بانو
پذيرايي: امشب و فردا شب          بصرف نقطه و پاره خط
نشاني: كوي بينهايت – 18 متري يك به روي اپسيلون – پلاك 37

آرمان


 
                                                                                         
       

                                                                                         
 

آرمان و کتابش

این دادش ما دیروز رفته یه کتاب خریده که مثلا بخونه و کمتر حوصله اش سر بره.
اومد خونه و شروع به خوندن کرد...3-4 صفحه بیشتر نخونده بود که داد و هوار و غرغرش شروع شد.
من : آرمان چقدر می غری! فکر ما نیستی فکر اون شخصیتهای بیچاره کتاب باش که باید تحملت کنن!
آرمان : چی میگی ! ببین! کتاب رو 2 ساعت بیشتر نیست خریدم! هر صفحه رو که خوندم و ورق زدم ، برگش کنده شده!
من : خب اشکال از شما پسرهاست که فکر می کنین چون خدا یه ذره زور تو بازوهاتون ریخته باید با همه چیز مثل دمبل برخورد کنین!
آرمان : سوگند تیر تپر[یه فحش در فرهنگ آرمان]
من:
آرمان:
مهندس کتاب رفت و چسب رو آورد و افتاد به جون کتاب بخت برگشته!
من: میگم ها! خیلی با مزه است! کتاب رو امروز بخری امروز هم صحافیش کنی..! افرین! مشغول باش!
آرمان: نمیشه!
(این برادر من یکی از ایرادات بزرگش احترام وافرش به کتابه! مثلا یه کتاب دلفی واسه پروژه من خریده بودیم! این کتاب تو کیف من یه ذره کنارش تا خورد! به من گیر داد که به من ربطی نداره! میری یه دونه دیگه واسم می خری! پدر کتاب رو در آوردی! ...)
خلاصه، چسب بازی ها قانعش نکرد...! حالا آرمان این شکلی شده بود. در این مواقع باید فاصله قانونی و مجاز رو ازش حفظ کرد . پاشد رفت تلفن رو آورد( آخی داداشم خل شده! می خواد کتاب رو با تلفن بچسبونه! ) کتاب رو باز کرد و شماره گرفت
آرمان: سلام خانوم می خوام با رئیستون صحبت کنم...( ) بله خانوم! با خودشون کار دارم.
.. سلام آقا.. من یکی از مشتریهاتون هستم ... یکی از کتابهای شما رو خریدم ... این چه وضعیه... (و کلی داد و بیداد محترمانه... !!!!)... بله.. ممنون خدانگهدار
و آرمان رفت تو اتاقش( آقاهه حالش رو گرفته حتما گفته" اصلا دوست داشتیم کتاب اینجوری بدیم بیرون! چیه! نخون...!" ها ها! دلم خنک شد! )
و آرمان لباس پوشیده و مرتب اومد بیرون و رفت طرف در..
من : ببخشید ! کجا به سلامتی؟
آرمان: هیچی ! انتشارات این کتابه!
من: آرمـــان! بیخیال بابا! بیا خودم یه کتاب دیگه می دم بخونی...! کتاب آشپزی دوس داری؟!.. آخه کتک کاری بده! نرو! به مامان میگمتا!
آرمان: آقاهه گفت اگه میخوای بیا کتاب رو براتون عوض کنیم!
من: و تو داری میری عوض کنی؟!؟!
آرمان: آره ! پس چی! کتاب من ورقه ورقه باشه........
و تو این گرما رفت.. کتاب رو براش عوض کردن! بعد هم که اومد خونه یه گیره گنده زد کنار کتاب جدیدش.. که دوباره مجبور نشه این همه راه بره تا انتشارات!
من هی میگم این پسرها یه چیزیشون میشه بگید نــــــــه!



سوگند
 
                                                                                         
       

                                                                                         
 

داشتم فكر مي كردم كه چي شد كه مترو تهران اين شكلي شد؟!
با توجه به شواهد و قراين به اين نتيجه رسيدم كه كار مترو تهران احتمالاً قبل از انقلاب از ايستگاه امام خميني شروع شده(چون محل ايستگاه با محل ميدون همخوني داره! ) و پس از انقلاب كارش ادامه پيدا كرده.
مهندسهاي گرامي و كارگرهاي عزيز، اون زير با توجه به نقشه هاي قبل از انقلاب مشغول كندن بودن و به هر جا كه ميرسيدن(با توجه به نقشه) مي اومدن بالا و پرچم ميزدن كه مثلا رسيديم به مجلس!
خلاصه آقايون و خانم ها از اونجا كه ما مي دونيم مهندسها و كارگرهاي ما خيلي دقيقند و نقشه هاشون از اونها دقيقتر! من به اين نتيجه رسيدم كه اينها حركات تكتونيكيِ(حركتهاي قاره ها كه از جمله علائم خارجيش ايجاد زلزلست!) قاره ها رو در نظر نگرفتن چون در بعضي نقاط خطاهايي در حد اپسيلون به چشم مي خوره!!!
مثلا يه موقع اومدن بيرون پرچم زدن ميرداماد!(البته دور از جون ميرداماد!) ولي من نمي دونم يه تهران شناس باهاشون نبوده بگه كه آقا اينجا ميرداماد نيست تقريبا خاك سفيده!!؟!
يا مثلا ايستگاه صادقيه كه بازم هيچ ربطي به صادقيه نداره!
در مورد ترمينال جنوب هم به اين نتيجه رسيدم كه اينا يه جا ميان روي زمين مي بينن كه ترمينال جنوب نيس، تو رودرواسي گير مي كنن بقيه راه رو روي زمين ادامه مي دن تا به ترمينال برسن. اصلا هم به روي خودشون نمي آرن كه!!

آخرين كشفم هم در مورد متروي كرج! اينكه اينا وقتي نتيجه كارشون رو تو شهر ديدن با خودشون گفتن اگه روند كارمون مثل ايستگاه ميرداماد باشه احتمالا به جاي كرج سر از قم در مي آريم، اين بوده كه خط مترو كرج روي زمينه!

نظر شما چيه؟!


آرمان

 
                                                                                         


                                   
 

 
 
 
     
 

 
Type Writer Status Bar Type Writer Status Bar