داستان واقعيست.

زمان... روز قبلش ... مکان yahoo messenger
* :جريان کوه چيه؟
- : تو از کجا فهميدي؟ هيچي... با بچه هاي دانشگاه داريم مي ريم کوه
* : کيا هستن...
- : فلاني و فلاني و .. فلاني...
* : اونم هست؟
-: آره... اونم مياد.
* :
- : چيه؟! ماه عسل که نمي رم.. يه جمع ساده و سالم دانشجويي! مي خوايم بريم کوه.
* : حرف نزن ديوونه!
- : عجبا.. همه چيز رو بزرگ نکن....
خلاصه رضايت مي ده دختر بره کوه....
اونم روز بعدش ميره.. کلي هم بهش خوش مي گذره.... تا برسه خونه يه مقدار طول مي کشه...
زمان: عصر همان روز... offline messenges
* : هيچ معلومه کجايي؟! الان ساعت يکه... چرا نيومدي خونه؟
* : ديوونه ! من دوست دارم! تو رو خدا بيا... دلم شور مي زنه..
* : ساعت 2 شد... چقدر زنگ بزنم خونه خودت بر نداري. بيا بيا بيا
* : ساعت 3 شد...! هر جا مي خواي بري برو! اصلا با اون هم برو... ولي زور بيا! بيا ... تو عمرم اينقدر دلشوره نداشتم.
... و کلي offline ديگه با اين مضمون.دختر کلافه از اين همه کنترل... و با اين حس که اين همه دلشوره و غوغا به خاطر حضور يک نفر خاص تو اون جمع بوده...دو سه تا offline مي زاره..
- : من خونم...
- : ديگه زنگ نزن... حالم هم خوبه
- : نگران هم نباش
- : الان هم دارم ميرم مهموني... تا شب نيستم.
.............. شب که بر مي گرده هيچ offline ي نيست! اونم از کسي که هر 2-3 ساعت کلي offline مي ذاشته! فردا صبح.. بازم خبري ازش نيست. مي ره بيرون... حدود ظهر زنگ مي زنه به موبايلش .. مي خواد از دلش در بياره ... نمي خواد اونو ناراحت ببينه... مي دونه چقدر حساسه.....
@ : دستگاه مشترک مورد نظر خاموش است.
و دختر با خودش مي گه... بالاخره يه روز اين زنه رو که اين پيغام رو مي ده مي کشم....!
2-3 ساعت بعد بالاخره يه صداي خسته گوشي رو بر مي داره
- : سلام.. خوبي؟! لجباز....!
* : سلام.. خودتي.
- : هيچ معلومه کجايي ؟ دستگاهت چرا خاموش بود؟!
* : بيمارستان.. تازه از ICU در اوردنم بيرون. الان تو بخشم...
- : واسه چي؟
* : فشار عصبي... تو... تو نبايد....
- : مگه من چي کار کردم.
و ادامه نمي دن... حالش خوب نيست.... دختر هم مي فهمه... و ...
.................. حکايتيست حکايت عشق و اسارت
حق با کيه؟! خدا مي دونه...........

سوگند

فرض: اعتقادتون اينه كه چيزي رو كه پيدا مي كنيد مال شما نيست.
داريد كنار خيابون، توي پياده رو راه مي ريد، يه دفه چشمتون مي افته به:
يه بيست و پنج تومني: چه جوري بهش نگاه مي كنيد؟! شايد به ديده حقارت، شايد اصلاً محلش نمي ذاريد، شايد اصلاً بهش فكر نمي كنيد، حتي سرعتتون رو كم نمي كنه، به حركتتون ادامه مي ديد و مي گذريد.

يه كم مي ريم بالاتر:

يه پونصدي يا يه هزاري: چه جوري بهش نگاه مي كنيد؟! شايد توجهتون رو جلب مي كنه، احتمالاً راجبش يه مقدار فكر هم مي كنيد، حتي ممكنه سرعتتون رو كم كنه ولي بازم به حركتتون ادامه مي ديد و مي گذريد.

بازم مي ريم بالاتر:

يه دسته هزاري يا يه چك مسافرتي: چه جوري بهش نگاه مي كنيد؟! چيز قابل توجهيه! نه؟! احتمالاً سرعتتون رو به صفر مي رسونه، مي ايستيد! با خودتون كلنجار مي ريد! خاطراتتون، گذشته و آيندتون رو بررسي مي كنيد! به چيزايي كه در مورد خوبي و بدي كاري كه ممكنه بكنيد شنيديد فكر مي كنيد. ممكنه حتي يه لحظه ازش بگذريد، چند قدم بريد باز وايسيد و به طرفش برگرديد. يه نگاه به موقعيت خودتون، به موقعيت ديگران بكنيد حتي خم شيد و اون پول رو برداريد.

اون مقدار پولي كه باعث مي شه ما از اعتقادمون بگذريم و پول رو از زمين براي خودمون برداريم، همون ارزشيه كه براي اعتقاداتمون قائليم، همون ارزشيه كه براي وجود خودمون قائليم.
اميدوارم براي وجود خودمون بيشتر از اين حرفا ارزش قائل باشيم كه حتي يه بسته هزاري هم سرعتمون رو كم نكنه.
موفق باشيم!

آرمان

سلام سلام سلام
امروز همش چیزهای پراکنده میخوام بگم
اولندش: درباره مطلب قبلم بابت همه لطفها و محبتهاتون ممنونم ، یه تشکر هم از سامان عزیز که با میلش کلی بهم نیرو داد
دومندش: پروژه رو ارائه کردم! ... همش تقصیر این آرمان بود ، اگه ایشون ننوشته بودن همچین نمره [...] نمی گرفتم! آبــــــــــروم رفت! همه دانشکده فهمیدن! حتی یکی از بچه های کلااس از کاشان برام میل زده که این چه نمره ایه گرفتی!!! من نمی دونم در عرض چند ساعت چه جوری نمرم رفته کاشان!
از صد شدم 100! می دونم اگه خودم می نوشتم حتما 150 رو می گرفتم
به آرمان هم باید بگم که.... آرمــــــان خان!... واقعا که خیلی
سومندش یه نظر سنجی هم بکنم؟ می خوام یه پروژه از یکی استادام بگیرم( نه دیگه این یکی رو آرمان عمرا بلد نیست ) بعدش 5 روز در هفته روزی 5 ساعت! سر چقدر باهاش چونه بزنم؟ راستی در نظر داشته باشید سطح علمیم خیلی بالاست! حتی اسم یکی از دستگاههایی رو که می گفت تا به حال نشنیده بودم!
.. آخرندش..... اینو اینو ایمان اون یکی داداشم (از همه تو خونه جیزینقیلی تره!) برام تعریف کرد...
یه روز به آقاهه که داشته ماهی گیری می کرده میگن چند تا ماهی تا الان گرفتی؟ !
آقاهه میگه: این یکی که میخوام بگیرم با اون 19 تای دیگه که بعدا می گیرم میشه 20 تا....
ایمانه دیگه....!

امروز سه چهار نفر اومده بودن سراغم. منم كارشون رو راه انداخته بودم.
داشتم به كارهام مي رسيدم كه يه نفر اومد پيشم، قيافش خيلي آشنا بود. خيلي هم شاكي بود. داد مي زد، هرچي بدوبيراه بود بهم گفت.( همه چيزو راجب من مي دونست: اينكه از صبح تا حالا چه كار كردم، كيو ديدم و ... . يكم كه گذشت شناختمش! خودم بود! بدجوري هم شاكي بود! راستم مي گفتo از صبح براي سه چهار نفر كار راه انداخته بودم ولي كار خودم رو تموم نكرده بودم!
مي گفت: پسر خوب ( خب اون مي گفت به من چه! ) كمك كردن به ديگران خوبه ولي نه اينكه خودت در وهله دهم باشي. مي گفت: چرا به خودت بعضي وقتها (نه شايدم بيشتر وقتها) كم اهميتي مي كني؟! چرا خودتو يادت ميره؟!
حالا قرار شده بيشتر با هم صحبت كنيم، قرار شد كه بيشتر بياد پيشم و اين جور مسائل رو يادم بندازه و وقتي مياد مهربون تر باشه كه من اينقد نترسم!



آرمان