طرف داشت با دوستش راه مي رفت، افتاد تو چاله پاش شكست.
خلاصه بعد از اينكه رفتن بيمارستان و پانسمان كردن و حالش بهتر شد، دوستش پرسيد: چرا افتادي تو چاله؟! خب مي رفتي كنار!!
گفت: خب نديدم وگرنه مي رفتم كنار!
دوستش گفت: من ديدم، ترسيدم بگم ناراحت بشي!!؟!

جك نبود!
خنده دار نبود!!
گريه دار بود و واقعي!



آرمان

امروز اول خرداده!
دوباره يك خرداد ديگه از راه رسيد و اون حس عجيب به سراغم اومد!
حسي كه هر سال قريب تر و ترسناك تر ميشه!
حس پير مردها و پير زنها! حس نزديك شدن به انتها! به پايان رسيدن وقت عمل!
از وقتي 20 رو رد كردم پير شدن رو بيشتر حس مي كنم. گرچه چهره و قد و صدام (صدايم!) هنوز مثل يه دختر 15-16 سالست ولي رخوت دور شدن از دوران نشاط و بي خودي و بازيگوشي رو به وضوح حس مي كنم !
هر سال بدتر از پارسال...
ديروز رفته بودم كنسرت موسيقي سنتي. وقتي با دقت به دستهاي نوازنده ها، به نرمي حركاتشون و به مهارت و سرعتشون خيره شده بودم ناخود آگاه دلم گرفت! براي همه سالهايي كه از دست دادم! همه سالهايي كه مي تونست بهتر از چيزي كه گذشته بگذره!
ياد اون سوال مسخره افتادم:" اگه شما يك بار ديگه متولد بشين، آيا همين مسير رو براي زندگيتون انتخاب مي كنين؟"...
چه سوال پر از حسرتي... اگه .... اگه......
اگه اين اتفاق مي افتاد...
نقاشي رو هيچ وقت رها نمي كردم.نقاشي... سايه روشنها... اجسامي كه وقتي با مداد كنته بهشون روح مي دادم... حس جان بخش بودن بهم دست مي داد.حيف اون همه تحسين معلم هاي نقاشي!
اگه .... از بچگي مي رفتم سراغ موسيقي... نه از 20 سالگي كه ديگه...
زبان... يادش بخير... با نيم وجب قدم با بابام مكالمه مي كردم...!( انگليسي... فارسي نه ها!) ... با چه لهجه اي هم حرف مي زدم!!!
مي دونم دير يا زود خدا به خاطر اين همه استعدادي كه بهم داد و در كمال بچگي هدرش كردم ازم جواب مي خواد... ولي اصلا نمي دونم چه جوابي بايد بدم!
راستي... سيب ما امروز دو ماهه شد! تولد سه ماهگيش مبارك!
( اين تناقضي كه در جمله بالا مي بينيد از دسته گلهاي منه-آرمان-. يعني سوگند نوشته بود سه بعد من گفتم سه كه نيس بعد اون گفت برو درستش كن من اومدم مثلا درستش كنم چششو كور كردم و اين شد كه الان ديديد بعد خوب من دلم نيومد اين شاهكار بزرگ رو از صحنه روزگار پاك كنم. اين شد كه اونو درست نكردم و اين متنو اضافه كردم. )

سوگند

Arman's photo gallery
گالري عكس آرمان


(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

اين عكس ها كه در بالا مي بينيد به صورت بسيار حرفه اي توسط خودم گرفته شده اند.
اگه از عكسي خوشتون اومد مي تونيد به من ميل بزنيد و درخواست اون عكس رو بديد. البته با توجه به درخواست دوستان مبني بر استفاده از يورو به جاي دلار اين دفه من به صورت آزمايشي يورو هم قبول مي كنم.
حالا به هر ترتيب اگه از عكسي خوشتون اومد و دلار يا يورو در دست و بال نداشتين من بهتون اجازه مي دم كه حتي روي عكس كليك راست كرده و آن را ذخيره كنيد. ( منظورم اينه كه حلاله! )

آرمان

بهش مي گم: آرمان! اين پول، خيلي پوله!
ميگه مي دونم، ولي مي ارزه. من رفتم، مي دونم!
ميگم باشه حرف تو واسه من حجته! ولي بذار چند ماه بگذره من خودم رو جمع و جور كنم! فوري اخماش ميره تو هم...! روش رو مي كنه اون ور كه چشماشو نبينم!
حالا هم زورش رسيده به يك قرون پولي كه من واسه خرج سفر از مامان گرفتم! يكي نيست بگه 10 تومان پول سوغاتي كي رو ثروتمند كرده كي رو فقير؟ تا هم كم مياريم ميگه... پولش رو بهت قرض مي دم! تو قبول بكن! امان از اين داداش زور گوي مهربون!

****************
و ديشب آغازي بود براي كشف معماي وجودت!
لحظه يافتن راز يك قطره اشك
قطرات اشك بر پهناي چهره تو دلم را ريش مي كند
گفتي گريه را دوست داري، گفتي آرزو داشتي كه روزي بتواني راحت و بي اختيار اشك بريزي!
حال تو هستي و آرزويي كه بر آورده شده و قطرات اشكت كه بر صحنه مي دوند، موج مي زنند، سيل مي شوند و مرا غرق مي كنند!
آنها را دوست مي دارم. با آنكه مي دانم اشك تو اشك دل ِ گرفته و غم است ولى اين را هم مي دانم كه دلي سياه و چركين هرگز نمي تواند اشك اين مايع زلال چكيده روح را بيافريند.
اشكهايت را جمع كن و در شيشه اي بريز! هر قطره اش براي من عزيز است!