بهش مي گم بيا برو اين كار رو بكن! برات خوبه!!
مي گه پول ندارم. صبر بده دو سه ماه ديگه مي رم.
بعد يه مسافرت كه چه عرض كنم اردوي دو سه روزه رفته كاشان معلوم نيست چندميليون دلار سوغاتي خريده؟!!
خودش كه مي گفت: مي خوام براي تو، خاله ها، مامان، مامان بزرگ، جد مادري و ... سوغاتي بيارم. منم براي اينكه از اين مجموعه كه همه اعضاش خانم بودن خودمو بكشم بيرون گفتم: من هيچي نمي خوام، پول سوغات منو نگه دار براي اون كاري كه گفتم بكن.
حالا منتظرم بياد ببينم چه كار كرده!؟
تازه ايشون ( يعني سوگند تيرتپر ) حتي مي خواست امسال بابا (ي بيچاره!!) رو گول بزنه بره حج عمره دانشجويي.
الحمدالله كه اسمش در نيومد وگرنه هم بابا رو هم مامان و شايدم منو ( شك دارم آخه من خيلي خسيس تر از اين حرفام ) ورشكست مي كرد كه براي همه اعضاي خانواده كه شامل گربه ها و بچه گربه هاي خانواده هم مي شه سوغاتي بياره!
خدايا هزار و يك مرتبه شكر!
(هزار تاش خوب به روال معمول و يكيش كه خيلي هم بزرگه به خاطر اينكه اسمش در نيومد! )



---------------------------------------------------------

.Count your life with smiles not tears

.Count your life with friends not years


آرمان

 
                                                                                         
       

                                                                                         
 

مي ايد. بي دليل و با دليل! بي عشق و با عشق؟
مي ايد ، اثري مي گذارد. زخمي مي زند ، زخم را خون آلود رها مي كند. فاتحانه نگاهي مي اندازد و... بدرود!
مي ايد ، دلت را مي ستاند. مي رود... حال دلت مي گيرد!
مي ايد، بهانه اي مي جويي براي دوست داشتنش.
مي ماند... بهانه اي مي شود براي دوست داشتن هرآن چه دوست نداشته اي و او دوست داشته ....
و مي رود حال بهانه اي مي خواهي براي دوست نداشتنش!
اگر بهانه اي نيابي- كه نمي يابي – خود را بهانه مي كني كه هرگز آن نبودي كه مي خواست، به خود زخم مي زني و خود را مي ازاري براي يافتن دليلي كه هرگز نبوده است!
روزهايت رنگ مي گيرند... هر روز ، هر تاريخ ، نمادي از حضور اوست!
مكانها پرده اي مي شوند كه هر گاه از روبرويشان عبور مي كني لحظات با او بودنت را تصوير مي كنند!
كاش تاريخها نبود...
كاش پرده ها نبود...
كاش عشق چشمانم را كور مي كرد تا هرگز مجبور نباشم واقعيات كثيف زندگي را ببينم.



سوگند


 
                                                                                         
       

                                                                                         
 

هميشه وقتي مي رفتم به يه مراسم عزاداري يا روضه يا ... مي ديدم كه اينهمه آدم دارن گريه مي كنن، شيون مي كنن ولي من اصلا هيچ وقت پيش نيومد كه گريم بگيره. ناراحت بودم ولي گريم نمي گرفت.
برام سوال بود كه اينا الكي گريه مي كنن يا من مشكل دارم؟!
پريروز كه سوگند اون عكس رو گذاشت پايين متنش، وقتي من ديدمش خيلي ناراحت شدم تا اونجا كه ناخودآگاه گريم گرفت. جوري اذيت شدم كه به سوگند گفتم برش داره كه هر دفه ميام اينجا مجبور نباشم ببينمش.
اون موقع بود كه فهميدم كه بقيه حق دارن و شايد طبيعي باشه كه اونجوري شيون كنن. شايد مثه من كه اين عكس روم تاثير گذاشت اون مراسم يا اتفاق رو اونا چنين تاثيري مي گذاره.
ولي هنوز نفهميدم كه من مشكل دارم يا اونا؟!


آرمان

 
                                                                                         


                                   
 

 
 
 
     
 

 
Type Writer Status Bar Type Writer Status Bar