ياد دارم
دير زماني نزديك
در پي عشق تو مي گشتم...
به خود مي گفتم :
" شعله شمع تويي
نور تويي
سرد منم
سايه بي نور منم
اشك پر از شوق منم"
.....
تا كه ديروز ز خود پرسيدم:
تو چه مي خواهي از اين دار سياه و گذران؟
سهم تو چيست؟
تو از اين گنبد دوار
از اين شور جواني كه گذران است و گران
شمع مي خواهي؟؟‍ ‍يك شمع؟‍
مست يك شمع شدي و از او مي خواهي كه تو را گرم كند چون خورشيد؟‍!!
چه عبث رويايي‍....!!!
تو!
سيل مي خواهي از قطره آب؟!!
جنگل از يك دانه؟!
رعد از تكه ابري كوچك؟!
...
راه مي جويي با شمــع؟
مي شود كرد از اين راه به اين شمع گذر؟؟؟
واقعيت اين است
كه هدف...
در پس اين شعله شمع
اين نور خفيف
گمشده است.....
و تو غافل
در پي حفظ اين شعله اغفالگر....
روز و شب مي سوزي!!

سوگند

ديروز بالاخره طي يک عمليات دموکراتيک رفتيم سينما!
البته سينما رفتن دموکراتيک نبود، انتخاب فيلم دموکراتيک بود.
من مي گفتم : بريم "کلاه قرمزي و سروناز" (البته اينو از شونصد ماه پيش مي گفتم!) اون مي گفت: نه! بريم خانه اي روي ... نمي دونم باد بود؟! آب بود؟! شايدم دريا بود؟!
من مي گفتم اقتضاي سن من حکم مي کنه که بريم "کلاه قرمزي و سروناز" ولي اون منو برد سينما عصرجديد گفت: حالا انتخاب کن! اونجا هم فقط يه فيلم به وقتمون مي خورد اونم همون خانه اي روي ... بود!!

البته همين همينم نبودا ميگه بريم ميگم کوتاه بيا! ميگه : خوب مي توني نياي( من خوشحال مي شم! ولي بلافاصله ميگه) ولي بايد بياي!!!
-------------------------------------------------------------------------
آره فيلم جالبي بود، يعني خيلي سانسور داشت و خيلي خيلي سانسور نداشت.
به هر حال خوب بود چون من فکر کردم که يه چيزايي توش هست که من نفهميدم و من اينو دوست دارم چون مي دونم که بايد تلاش کنم که اون نکاتي رو که نفهميدم بفهمم ولي اگه حس مي کردم که همه رو فهميدم ديگه بيشتر روش فکر نمي کردم.

دو تا جمله قشنگ هم توش گفته شد که براتون مي نويسم:

يه جاي فيلم يه خانمه گفت: اگه مي دونستم کي سرنوشت آدما رو مي بافه حتما بهش مي گفتم که مال منو کلا بشکافه!

يه جاشم يه آقاهه گفت: بدون که داري چي آرزو مي کني چون ممکنه برآورده شه!؟!

آرمان

سلام سلام
امروز ديگه يه وقت موچولو پيدا كردم كه بيام بنويسم از اين دل پرم! دلم براي نوشتن يه ذره شده بود.
اول از همه اش اين كه: آرمان در دفاعيات خودش مطرح كرده از عذر خواهي كرده بوده و من همين جوري چون مطلب كم داشتم اومدم جريان رو تعريف كردم! اولندش كه... من واسه تــــــــــو دارم! بعدش هم! اومدي با سنگ زدي چشم ذوق رو كور كردي حالا معذرت مي خواي كه بگي كارت خيلي درسته؟ حالا من چه جوري بـنـويـــــــسم؟!
البته بعد از كمي بحث و جدل(فيزيكي) به اين نتيجه رسيديم كه هر كسي عقيده شخصي خودش رو داره و اصلا دليل نمي شه من كه بزرگترم به عقيده ايشون احترام بذارم!! فقط مشكل اينه كه با چشم كور چه جوري بنويسم؟!
و اما اتفاق عجيب، باور نكردي و وحشتناكي كه تو اين مدت افتاده دزديده شدن( نابود شدنه) عكسهاي آپلود شده تمپليت وبلاگ از سايت boomspeed بود!} اگه من دستم به اون عكس دزده قاتل برسه، بهش دست نمي زنم ! چون دستم قتلي ميشه!)
خلاصه عكسها محو شده بود! من و آرمان هم كلي زحمت كشيديم تا اونارو دوباره آپلود كرديم... و در آخر طي يك ميز گرد عوامل اين جنايت يكي از موارد زير شناخته شد:
1ـ آمريكاي جهان خوار وقتي ديد خوندن وبلاگ ما به شدت روي سربازانش اثر گذاشته و اونها رو به اين فكر انداخته كه چرا جنگ؟ و چرا سيب نه؟!؟!؟ بغداد رو ول كردن و به ما حمله كرد!(الهي طالبان نيويوركتون رو اشغال كنه!)
2ـاون سايت كه عكسها رو توش آپلود كرده بوديم وقتي ديد اختلاف بسيار چشم گيري بين بازديدكننده هاي سيب ما و boom اونا وجود داره! از روي حسادت! عكسهاي ما رو بالا كشيد!
و اما 3 و 4 كه عوامل داخلي بودن!!!
3ـيكي از روزهاي خوب بهاري بعضي ها اومدن و ديدن آخرين مطلب ما كه 10 روز بوده تو وبلاگ ما بوده 37 تا نظر داره و آخرين مطلب ايشون كه 1 روزه تو وبلاگشه 38 تا نظر داره! واسه اينكه.[...] بهله ديگه! دست به اين عمليات بي رحمانه زدن! آخه يكي نيست بگه استاد ما چي كاره بيديم!
و آخرين و محتملترين دليل!
4ـ همه اش تقصير آن بهرنگ است! چرا؟ چون با من لجه!اي منتقم! (انتقام گيرنده!)

* * * * * * * * * * * * * * * * * *
اينم واسه جبران احساس خونم كه به شدت افت كرده! اگه گفتيد اين دزدي هنري رو از چه كسي كردم!

بر ماسه ها نوشتم
             درياي هستى من
                           از عشق توست سرشار
                                         آن را به ياد بسپار!
بر ماسه ها نوشتي
             اي همزبان ديرين
                           اين آرزوي پاكي است
                                         آن را به باد بسپار!

سوگند


خوب اینو توی وبلاگ دايره خيال خوندم بعد قشنگ بود جام نگرفت شما نخونید:

باز هم در تنهايي وهم آلود اين دشت رهايم کردی و رفتی
دوباره شبی از راه رسيد تا باز هم در حسرت صبح ديدارت
لحظه ها را به کندی بدرقه کنم. ای کاش قدر مي دانستم
آنگاه که از ساغر چشمانت جامی بر می گرفتم...
قدر می دانستم آنگاه که بانگ می زدند:
صبح است ساقيا قدحی پر شراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن
و افسوس که زمان، سوار بر مرکب ثانيه ها با تازيانه ای
وحشی که بر شانه هايم فرود می آورد... بی رحمانه
بر من گذشت...
ای خورشيد درخشان! باز هم در انتظار طلوع کردنت در
دشت خيالم می مانم...
کاش می دانستی آنگاه که ابرهای تنهايي، حتی، مهتاب
خيالت را از من دريغ می کنند بر من چه می گذرد...


آرمان

والا من همون موقع هم ازش معذرت خواهی کردم ولی خوب اون دوست داشت اینجا بنویسدش حرف دیگه ایه.
بعدم اینکه من لقب خرخون رو شدیدا تکذیب میکنم چون من در کل عید فقط یه درس رو خوندم اونم امروز رفتم امتحانش رو خراب کردم و اومدم.
بعدم اینکه فردا امتحان دارم . (میان ترم!!)
آها راستی خواستم بگم که خواهر من اینقد توپسه (Toops) که حتی وقتی اصلا عصبانی نیست اینقد خوب می نویسه.

این آقای محترم پایینی رو هم که باید بشناسید.

گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس          زین چمن سایه آن سرو روان ما را بس
منو هم صحبتی اهل ریا دورم باد                 از گرانان جهان رطل گران ما را بس
قصر فردوس به پاداش عمل می بخشند      ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس
بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین             کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس
نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان           گر شما را نه بس این سود و زیان مارا بس
یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم     دولت صحبت آن مونس جان ما را بس
از در خویش خدا را به بهشتم مفرست      که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس
حافظ از مشرب قسمت گله بی انصافیست
طبع چون آب و غزلهای روان ما را بس

آرمان