الان اصـــــلا هم عصبانــــي نيستم.
خشـــــن هم نيستم.
در كمال آرامش دارم مي نويسم.
تمام شد! ديـــــــــگه تمـــــــــــــــام شد. اگه من اينجا مطلب احساسي نوشتـــــــــــــــــم!
ذوقم كور شد! اين پسره با سنگ كوبيد تو چشمش!
آرمان خان! اون موقع كه من 2 ساعت با قافيه هاي شعر پايين بازي بازي مي كردم، كه به دلم بشينه، شما كجا بودي؟ هــــــــــان؟!
شما داشتي تمرين تحويلي حل مي كردي ! خـــــــــــر خـــــــــــــــــــــــــــــون....
بعدش خيلي راحـــــــــــــت برگشتي به من ميگي اين چيه نوشتي؟ باز هم عشقي نوشتي؟!
هميـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن؟
باشه! ديگه اون جوري نمي نويسم! ولي من قول دادم از دلم بنويسم پس از من نخـــــــــــــواه كه اين جوري بنويسم!

" عزيز نازنين گلم، فداي اون صورت مثل خورشيدت بشم. ميدوني كه خيلي دوست دارم ! و مي دونم كه منو دوست نداري و يا تلاش مي كني دوستم نداشته باشي! ولي اصلا مهم نيست! من اينقدر مي خوامت كه اصلا هيچ چي رو نمي بينم كه! حتي تــو رو!!!!!!
تا آخر عمر به پات مي شينم و هر چي دارم مي ريزم زير پاهات تا مثل آشغال زير پات لگدش كني! واي خدايا... مردم از خوشي... سوختم از تب!
آي قربونت برم! چقدر من دوست دارم!
داري حرص مي خوري از عشق من؟! اشكال نداره...من كه اصلا ناراحت نيستم!
وووووووووي ي چقدر تو ماهي... ستاره اي... درختي.. گلي!
فداي حرص خوردنت بشم.
يكي ديگه رو دوست داري؟! من فقط برات موش آزمايشگاهيم؟! مي خواي همه رو اول رو من امتحان كني تا اگه موفق بود بعدا واسه تحريك احساسات اون به كار ببري؟! فداي امتحان كردنت! احساس من چه مهمي داره!
غرور؟ گور پدر غــــــــرور! در مقابل اين عشق نــاكــام غرورم رو تيكه پاره مي كنم!
آي نفس كش! من عاشق بيدم!
يك عشق زميني!
يك عشق آدميزادي!
اصلا كدوم كله پوكي گفته عشق و غم با هم عجينن؟! عشق سراسر نشاطه! باور نداري؟ نداشته باش!
حتي اگه طرفت ازت متنفر باشه و بدوني اصلا هم تو رو نمي خواد!!! بازم همش خوشيه!
هيچي مهم نيست! همش به جهنم! مهم اينه كه من دوست دارم!"

آرمــــــــــــــــــــــــــــــــان! من از اينا بــَ لــد نـيـس تــم.
من الان اصلا عصباني نيستم كه!
خشن هم نيستم!
در كمال آرامش دارم مي نويسم...

سوگند

تو مرا مي بيني
     و صداي نفس عشق مرا مي شنوي
و تو مي داني
    شاعري شاعركي هست در اين گوشه شهر
                    كه تو را يافته است
                         و دلش را به قمار دل تو باخته است
و غرورش را
       زير پاهاي تو انداخته است
               و جواب اين دل ِ باخته و غرور ِ انداخته را
                        درسكوت سرد و بي پرده تو يافته است.
حال
   من صداي نفس ِ عشق ِ تو را مي خواهم
و اگر نيست صداي نفسي در قلبت
     از تو مي خواهم
         كه مرا بگذاري
           بروي از اين شهر
و دگر هرگز
     برنگردي به دياري كه در آن
           سهم من عشق بُوَد ، سهم تو هيچ

يه تصميم خوب براي زندگيم!
تا حالا هيچ وقت دلتون خواسته آنتن باشيد؟!
نه اصلا تا حالا فکر کردين يه آنتن چه جور شخصيتي يا چه احساساتي داره؟!
خوب همونطوري که خودتون هم مي دونيد آنتنها شکلهاي مختلفي دارن بعضي هاشون کوچيکن(مثلا دو تا مثلث کنار همن!) بعضي هاشون بزرگن ولي بعضي از اين کوچيکها تواناييشون از اون بزرگها بيشتره!
آنتنها يه گذرگاه اطلاعاتن يه دريافت کننده اطلاعات. روزانه ميلياردها داده رو دريافت مي کنند و به دريافت کنندهاشون(مثل تلويزيون وreceiver و...) مي دن ولي اصلا سعي نمي کنن اطلاعات رو براي خودشون نگه دارن حتي سعي نمي کنن روي اين اطلاعات فکر کنن، .ببينن که اينا چيه که از اين گوششون مي شنون و توي گوش يکي ديگه مي گن، خوبه؟ بده؟ با عقايدشون سازگاره؟!
واي خدا اصلا عقيده ندارن!! شايد تنها عقيدشون اين باشه که خوب بشنون!؟!
بعضي هاشون که ديگه آخرشن، با يه باد جهتشون رو عوض مي کنن و روي تنها عقيدشون هم ا مي ذارن!

اصلا احساس دارن؟ مي تونن دوست داشته باشن؟ مي تونن عاشق بشن؟ دلشون براي اوني که دوست دارن تنگ مي شه؟! اصلا دل دارن؟؟!!


اول کار مي خواستم اسم نوشتمو بذارم "بزرگترين تصميم زندگي من!" چون آنتن خونمون 4 روز منو سر کار گذاشت و من به اين فکر افتدم که آنتن بشم!!؟
ولي بعد تصميمم عوض شد، آخه حرکتي که با يکي دو ساعت اينقدر شک و شبهه و عدم قطعيت توش به وجود بياد که نمي تونه بزرگترين تصميم زندگي من باشه!
فکر کنم " يه تصميم خوب براي زندگيم!" عنوان بهتري باشه : من تصميم گرفتم آنتن نباشم!

راستي نکنه آنتن هستيمو خودمون خبر نداريم؟!
آرمان